Sinterklaastijd, een heerlijke tijd. En Sinterklaas een echt kinderfeest. Natuurlijk heb ik met mijn dochter Sinterklaas ingehaald op het Noordwijkse strand. Het was nog even spannend want mijn dochter is 8 en gelooft eigenlijk niet helemaal meer in Sinterklaas. Maar toch nog wel een beetje want ze kan zich ongelooflijk verheugen op het Sinterklaasjournaal en vooral: schoentje zetten. Gelukkig maar.

Natuurlijk lopen we allemaal vreselijk te mopperen als traditiegetrouw de pepernoten al in september in alle winkels liggen. Maar we storten ons en masse op al het zoetigheid als Sint en zijn Pieten weer in ons land zijn. De crisis daargelaten, geven we elk jaar weer miljoenen uit aan Sint-kado’s en Sint-lekkers. Dat zal dit jaar niet anders zijn. In tijden van economische onzekerheid en brandhaarden overal in de wereld wil je niets liever dan hoop houden en als je dat moet doen door tradities in ere te houden, dan doe je dat. En zo is dat.

Ik kan me de Sint-vieringen van vroeger nog goed herinneren. Waaronder bijvoorbeeld deze: ik kom uit een zeer grote familie en toen de kinderen in ons gezin nog klein waren gingen we vaak naar een zus van mijn moeder om Sinterklaas te vieren. Die zus woonde in een enorm huis. Iedereen was er welkom. Dat huis was heerlijk want alle neefjes en nichtjes, en dat waren er nogal wat, konden daar  onbekommerd rondrennen, en spelletjes doen in afzonderlijke ruimtes. Als het dan zo ver was dat Sinterklaas was gearriveerd, verzamelden wij ons in de grootste ruimte van het huis, waar wij als complete familie ternauwernood inpasten.

En ja hoor daar was Sinterklaas

Wij wisten wat komen ging. En ja hoor daar was ‘ie met zijn Pieten. Omdat mijn familie zo ontzettend groot was had je niet in de gaten dat er ineens een oom en wat tantes misten. We moesten allemaal in een enorme kring om Sinterklaas heen gaan zitten, ooms en tantes eromheen. En dan werden de kinderen die niet zo heel erg goed hadden geluisterd dat jaar of iets anders onbehoorlijks hadden gedaan, naar voren geroepen. U moet bedenken dit was eind jaren ’70 he? Iets stouts kwam zo ongeveer niet verder dan het buurmeisje aan haar vlechten trekken of een boterbabbelaar uit de snoeppot pikken. Nouja, ongeveer. Dat soort kattenkwaad dus. De spanning dat je toch echt vurig hoopte dat je niet naar voren werd geroepen door Sinterklaas. En daarna de enorme opluchting als dat niet gebeurd was. Gouden Tijden. Dit keer daarom wat er veelvuldig werd genoten in het Grote Huis van Mijn Tante met Sinterklaas: warme chocolademelk en verse pepernoten.

Pepernoten zoals in het Grote Huis van mijn Tante

  • Nodig: 150 gram echte boter , 125 gram bruine basterdsuiker, 10 gram speculaaskruiden, 250 gram zelfrijzend bakmeel, beetje melk (4 eetlepels), beetje zout (naar smaak).
  • Oven voorverwarmen op 160 °C. Kneed de boter, de suiker, de speculaaskruiden, het zelfrijzend bakmeel en zout goed door elkaar. Voeg lepel voor lepel de melk aan het beslag toe, zodat het een lekker soepel deegje wordt. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Maak van het deeg kleine balletjes, leg ze op de bakplaat en druk ze iets plat. Bak ze in de oven in 15-20 min. gaar en lichtbruin. Smakelijk!

Judith Booij is mede-eigenaar van kookstudio de Kookerij Culinary College in Noordwijkerhout: een van de grootste kookstudio’s van Nederland. Food lover | Gek op taal | PR kenau en één van de nieuwste LeidsLekkers-bloggers. 

Top